Nominal Forms
Infinitive improviséieren
Past participle improviséiert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | improviséieren |
| du | improviséiers |
| hien;si;hatt;et | improviséiert |
| mir | improviséieren |
| dir | improviséiert |
| si | improviséieren |
Preterite
Perfect
| ech | hu improviséiert |
| du | hues improviséiert |
| hien;si;hatt;et | huet improviséiert |
| mir | hu improviséiert |
| dir | hutt improviséiert |
| si | hu improviséiert |
Pluperfect
| ech | hat improviséiert |
| du | has improviséiert |
| hien;si;hatt;et | hat improviséiert |
| mir | hate improviséiert |
| dir | hat improviséiert |
| si | hate improviséiert |
Future I
| ech | wäert improviséieren |
| du | wäerts improviséieren |
| hien;si;hatt;et | wäert improviséieren |
| mir | wäerte improviséieren |
| dir | wäert improviséieren |
| si | wäerte improviséieren |
Future II
| ech | wäert improviséiert hunn |
| du | wäerts improviséiert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert improviséiert hunn |
| mir | wäerte improviséiert hunn |
| dir | wäert improviséiert hunn |
| si | wäerte improviséiert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif improviséieren |
| du | géifs improviséieren |
| hien;si;hatt;et | géif improviséieren |
| mir | géife improviséieren |
| dir | géift improviséieren |
| si | géife improviséieren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt improviséiert |
| du | häss improviséiert |
| hien;si;hatt;et | hätt improviséiert |
| mir | hätte improviséiert |
| dir | hätt improviséiert |
| si | hätte improviséiert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | improviséier |
| Plural | improviséiert |
Verbs conjugated like improviséieren
abiméieren,
abonnéieren,
abordéieren,
absolvéieren,
absorbéieren,
abuséieren,
accabléieren,
accaparéieren,
acceleréieren,
accentuéieren,
acceptéieren,
accordéieren,
accouchéieren,
accreditéieren,
accumuléieren,
accuséieren,
acquittéieren,
adaptéieren,
addéieren,
administréieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences