Nominal Forms
Infinitive fléien
Past participle geflunn
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | fléien |
| du | flitts |
| hien;si;hatt;et | flitt |
| mir | fléien |
| dir | flitt |
| si | fléien |
Preterite
Perfect
| ech | si geflunn |
| du | bass geflunn |
| hien;si;hatt;et | ass geflunn |
| mir | si geflunn |
| dir | sidd geflunn |
| si | si geflunn |
Pluperfect
| ech | war geflunn |
| du | waars geflunn |
| hien;si;hatt;et | war geflunn |
| mir | ware geflunn |
| dir | waart geflunn |
| si | ware geflunn |
Future I
| ech | wäert fléien |
| du | wäerts fléien |
| hien;si;hatt;et | wäert fléien |
| mir | wäerte fléien |
| dir | wäert fléien |
| si | wäerte fléien |
Future II
| ech | wäert geflunn sinn |
| du | wäerts geflunn sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert geflunn sinn |
| mir | wäerte geflunn sinn |
| dir | wäert geflunn sinn |
| si | wäerte geflunn sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif fléien |
| du | géifs fléien |
| hien;si;hatt;et | géif fléien |
| mir | géife fléien |
| dir | géift fléien |
| si | géife fléien |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier geflunn |
| du | wiers geflunn |
| hien;si;hatt;et | wier geflunn |
| mir | wiere geflunn |
| dir | wiert geflunn |
| si | wiere geflunn |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like fléien
ausfléien,
dohifléien,
duerchfléien,
ëmfléien,
entfléien,
erafléien,
erausfléien,
erbäifléien,
eroffléien,
eropfléien,
ewechfléien,
fléien,
hanneschtfléien,
iwwerfléien,
opfléien,
ufléien,
verfléien,
zeréckfléien,
zoufléien,
Translations
Etymology
From Middle High German vliegen, from Old High German fliogan. Cognate with German fliegen, Dutch vliegen, English fly, Danish flyve, Icelandic fljúga. See: Middle High German '
vliegen', Old High German 'fliogan', German, old spelling '
fliegen', Dutch '
vliegen', English '
fly', Danish '
flyve', Icelandic '
fljúga'.
Verbs referencing "fléien"
English
fly.
Sample Sentences