Nominal Forms
Infinitive farcéieren
Past participle farcéiert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | farcéieren |
| du | farcéiers |
| hien;si;hatt;et | farcéiert |
| mir | farcéieren |
| dir | farcéiert |
| si | farcéieren |
Preterite
Perfect
| ech | hu farcéiert |
| du | hues farcéiert |
| hien;si;hatt;et | huet farcéiert |
| mir | hu farcéiert |
| dir | hutt farcéiert |
| si | hu farcéiert |
Pluperfect
| ech | hat farcéiert |
| du | has farcéiert |
| hien;si;hatt;et | hat farcéiert |
| mir | hate farcéiert |
| dir | hat farcéiert |
| si | hate farcéiert |
Future I
| ech | wäert farcéieren |
| du | wäerts farcéieren |
| hien;si;hatt;et | wäert farcéieren |
| mir | wäerte farcéieren |
| dir | wäert farcéieren |
| si | wäerte farcéieren |
Future II
| ech | wäert farcéiert hunn |
| du | wäerts farcéiert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert farcéiert hunn |
| mir | wäerte farcéiert hunn |
| dir | wäert farcéiert hunn |
| si | wäerte farcéiert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif farcéieren |
| du | géifs farcéieren |
| hien;si;hatt;et | géif farcéieren |
| mir | géife farcéieren |
| dir | géift farcéieren |
| si | géife farcéieren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt farcéiert |
| du | häss farcéiert |
| hien;si;hatt;et | hätt farcéiert |
| mir | hätte farcéiert |
| dir | hätt farcéiert |
| si | hätte farcéiert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | farcéier |
| Plural | farcéiert |
Verbs conjugated like farcéieren
abiméieren,
abonnéieren,
abordéieren,
absolvéieren,
absorbéieren,
abuséieren,
accabléieren,
accaparéieren,
acceleréieren,
accentuéieren,
acceptéieren,
accordéieren,
accouchéieren,
accreditéieren,
accumuléieren,
accuséieren,
acquittéieren,
adaptéieren,
addéieren,
administréieren, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Borrowed from French farcir. See: French '
farcir'.
Sample Sentences