erzéien – Luxembourgish verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive erzéien
Past participle erzunn

Cognates

Indicative

Present

ech	erzéien
du	erzitts
hien;si;hatt;et	erzitt
mir	erzéien
dir	erzéit
si	erzéien

Preterite

ech	erzouch
du	erzouchs
hien;si;hatt;et	erzouch
mir	erzouchen
dir	erzoucht
si	erzouchen

Perfect

ech	hu erzunn
du	hues erzunn
hien;si;hatt;et	huet erzunn
mir	hu erzunn
dir	hutt erzunn
si	hu erzunn

Pluperfect

ech	hat erzunn
du	has erzunn
hien;si;hatt;et	hat erzunn
mir	hate erzunn
dir	hat erzunn
si	hate erzunn

Future I

ech	wäert erzéien
du	wäerts erzéien
hien;si;hatt;et	wäert erzéien
mir	wäerte erzéien
dir	wäert erzéien
si	wäerte erzéien

Future II

ech	wäert erzunn hunn
du	wäerts erzunn hunn
hien;si;hatt;et	wäert erzunn hunn
mir	wäerte erzunn hunn
dir	wäert erzunn hunn
si	wäerte erzunn hunn

Conjunctive

Compound Conjunctive II

ech	géif erzéien
du	géifs erzéien
hien;si;hatt;et	géif erzéien
mir	géife erzéien
dir	géift erzéien
si	géife erzéien

Conjunctive II Perfect

ech	hätt erzunn
du	häss erzunn
hien;si;hatt;et	hätt erzunn
mir	hätte erzunn
dir	hätt erzunn
si	hätte erzunn

Simple Conjunctive II

ech	erzéich
du	erzéichs
hien;si;hatt;et	erzéich
mir	erzéichen
dir	erzéicht
si	erzéichen

Imperative

Singular	erzéi
Plural	erzéit

Verbs conjugated like erzéien

abezéien, anzéien, auszéien, bezéien, dranzéien, duerchzéien, ëmerzéien, ëmzéien, ënnerzéien, entzéien, eranzéien, erauszéien, erbäizéien, eriwwerzéien, erofzéien, eropzéien, erunzéien, erzéien, ewechzéien, hannerzéien, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

From Middle High German erziehen, from Old High German irziohan; equivalent to er- + zéien. Cognate with German erziehen. See: Middle High German 'erziehen', Old High German 'irziohan', German, old spelling 'erziehen'.