Nominal Forms
Infinitive eropdrécken
Past participle eropgedréckt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | drécken erop |
| du | drécks erop |
| hien;si;hatt;et | dréckt erop |
| mir | drécken erop |
| dir | dréckt erop |
| si | drécken erop |
Preterite
Perfect
| ech | hu eropgedréckt |
| du | hues eropgedréckt |
| hien;si;hatt;et | huet eropgedréckt |
| mir | hu eropgedréckt |
| dir | hutt eropgedréckt |
| si | hu eropgedréckt |
Pluperfect
| ech | hat eropgedréckt |
| du | has eropgedréckt |
| hien;si;hatt;et | hat eropgedréckt |
| mir | hate eropgedréckt |
| dir | hat eropgedréckt |
| si | hate eropgedréckt |
Future I
| ech | wäert eropdrécken |
| du | wäerts eropdrécken |
| hien;si;hatt;et | wäert eropdrécken |
| mir | wäerte eropdrécken |
| dir | wäert eropdrécken |
| si | wäerte eropdrécken |
Future II
| ech | wäert eropgedréckt hunn |
| du | wäerts eropgedréckt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert eropgedréckt hunn |
| mir | wäerte eropgedréckt hunn |
| dir | wäert eropgedréckt hunn |
| si | wäerte eropgedréckt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif eropdrécken |
| du | géifs eropdrécken |
| hien;si;hatt;et | géif eropdrécken |
| mir | géife eropdrécken |
| dir | géift eropdrécken |
| si | géife eropdrécken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt eropgedréckt |
| du | häss eropgedréckt |
| hien;si;hatt;et | hätt eropgedréckt |
| mir | hätte eropgedréckt |
| dir | hätt eropgedréckt |
| si | hätte eropgedréckt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | dréck erop |
| Plural | dréckt erop |
Verbs conjugated like eropdrécken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences