Nominal Forms
Infinitive erëmkommen
Past participle erëmkomm
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | kommen erëm |
| du | kënns erëm |
| hien;si;hatt;et | kënnt erëm |
| mir | kommen erëm |
| dir | kommt erëm |
| si | kommen erëm |
Preterite
| ech | koum erëm |
| du | koums erëm |
| hien;si;hatt;et | koum erëm |
| mir | koumen erëm |
| dir | koumt erëm |
| si | koumen erëm |
Perfect
| ech | si erëmkomm |
| du | bass erëmkomm |
| hien;si;hatt;et | ass erëmkomm |
| mir | si erëmkomm |
| dir | sidd erëmkomm |
| si | si erëmkomm |
Pluperfect
| ech | war erëmkomm |
| du | waars erëmkomm |
| hien;si;hatt;et | war erëmkomm |
| mir | ware erëmkomm |
| dir | waart erëmkomm |
| si | ware erëmkomm |
Future I
| ech | wäert erëmkommen |
| du | wäerts erëmkommen |
| hien;si;hatt;et | wäert erëmkommen |
| mir | wäerte erëmkommen |
| dir | wäert erëmkommen |
| si | wäerte erëmkommen |
Future II
| ech | wäert erëmkomm sinn |
| du | wäerts erëmkomm sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert erëmkomm sinn |
| mir | wäerte erëmkomm sinn |
| dir | wäert erëmkomm sinn |
| si | wäerte erëmkomm sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erëmkommen |
| du | géifs erëmkommen |
| hien;si;hatt;et | géif erëmkommen |
| mir | géife erëmkommen |
| dir | géift erëmkommen |
| si | géife erëmkommen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier erëmkomm |
| du | wiers erëmkomm |
| hien;si;hatt;et | wier erëmkomm |
| mir | wiere erëmkomm |
| dir | wiert erëmkomm |
| si | wiere erëmkomm |
Simple Conjunctive II
| ech | kéim erëm |
| du | kéims erëm |
| hien;si;hatt;et | kéim erëm |
| mir | kéimen erëm |
| dir | kéimt erëm |
| si | kéimen erëm |
Imperative
| Singular | komm erëm |
| Plural | kommt erëm |
Verbs conjugated like erëmkommen
auskommen,
bekommen,
dervukommen,
dropkommen,
drukommen,
duerchkommen,
duerkommen,
ëmkommen,
ënnerkommen,
entgéintkommen,
entkommen,
erakommen,
erauskommen,
erbäikommen,
erëmkommen,
eriwwerkommen,
erofkommen,
eropkommen,
ewechkommen,
hierkommen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences