Nominal Forms
Infinitive entfléien
Past participle entflunn
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | entfléien |
| du | entflitts |
| hien;si;hatt;et | entflitt |
| mir | entfléien |
| dir | entflitt |
| si | entfléien |
Preterite
Perfect
| ech | si entflunn |
| du | bass entflunn |
| hien;si;hatt;et | ass entflunn |
| mir | si entflunn |
| dir | sidd entflunn |
| si | si entflunn |
Pluperfect
| ech | war entflunn |
| du | waars entflunn |
| hien;si;hatt;et | war entflunn |
| mir | ware entflunn |
| dir | waart entflunn |
| si | ware entflunn |
Future I
| ech | wäert entfléien |
| du | wäerts entfléien |
| hien;si;hatt;et | wäert entfléien |
| mir | wäerte entfléien |
| dir | wäert entfléien |
| si | wäerte entfléien |
Future II
| ech | wäert entflunn sinn |
| du | wäerts entflunn sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert entflunn sinn |
| mir | wäerte entflunn sinn |
| dir | wäert entflunn sinn |
| si | wäerte entflunn sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif entfléien |
| du | géifs entfléien |
| hien;si;hatt;et | géif entfléien |
| mir | géife entfléien |
| dir | géift entfléien |
| si | géife entfléien |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier entflunn |
| du | wiers entflunn |
| hien;si;hatt;et | wier entflunn |
| mir | wiere entflunn |
| dir | wiert entflunn |
| si | wiere entflunn |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | entfléi |
| Plural | entflitt |
Verbs conjugated like entfléien
ausfléien,
dohifléien,
duerchfléien,
ëmfléien,
entfléien,
erafléien,
erausfléien,
erbäifléien,
eroffléien,
eropfléien,
ewechfléien,
fléien,
hanneschtfléien,
iwwerfléien,
opfléien,
ufléien,
verfléien,
zeréckfléien,
zoufléien,
Translations
Etymology
From ent + fléien.
Sample Sentences