Nominal Forms
Infinitive entdeeën
Past participle entdeet
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | entdeeën |
| du | entdees |
| hien;si;hatt;et | entdeet |
| mir | entdeeën |
| dir | entdeet |
| si | entdeeën |
Preterite
Perfect
| ech | hu entdeet |
| du | hues entdeet |
| hien;si;hatt;et | huet entdeet |
| mir | hu entdeet |
| dir | hutt entdeet |
| si | hu entdeet |
Pluperfect
| ech | hat entdeet |
| du | has entdeet |
| hien;si;hatt;et | hat entdeet |
| mir | hate entdeet |
| dir | hat entdeet |
| si | hate entdeet |
Future I
| ech | wäert entdeeën |
| du | wäerts entdeeën |
| hien;si;hatt;et | wäert entdeeën |
| mir | wäerte entdeeën |
| dir | wäert entdeeën |
| si | wäerte entdeeën |
Future II
| ech | wäert entdeet hunn |
| du | wäerts entdeet hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert entdeet hunn |
| mir | wäerte entdeet hunn |
| dir | wäert entdeet hunn |
| si | wäerte entdeet hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif entdeeën |
| du | géifs entdeeën |
| hien;si;hatt;et | géif entdeeën |
| mir | géife entdeeën |
| dir | géift entdeeën |
| si | géife entdeeën |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt entdeet |
| du | häss entdeet |
| hien;si;hatt;et | hätt entdeet |
| mir | hätte entdeet |
| dir | hätt entdeet |
| si | hätte entdeet |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | entdee |
| Plural | entdeet |
Verbs conjugated like entdeeën
aseeën,
ausspreeën,
ausstreeën,
bedreeën,
dreeën,
duerchseeën,
entdeeën,
iwwersteeën,
ofseeën,
opdeeën,
seeën,
spreeën,
steeën,
streeën,
undreeën,
useeën,
versteeën,
zerseeën,
zerstreeën,
Translations
Etymology
Sample Sentences