Nominal Forms
Infinitive dréngen
Past participle gedrongen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | dréngen |
| du | dréngs |
| hien;si;hatt;et | dréngt |
| mir | dréngen |
| dir | dréngt |
| si | dréngen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gedrongen |
| du | hues gedrongen |
| hien;si;hatt;et | huet gedrongen |
| mir | hu gedrongen |
| dir | hutt gedrongen |
| si | hu gedrongen |
Pluperfect
| ech | hat gedrongen |
| du | has gedrongen |
| hien;si;hatt;et | hat gedrongen |
| mir | hate gedrongen |
| dir | hat gedrongen |
| si | hate gedrongen |
Future I
| ech | wäert dréngen |
| du | wäerts dréngen |
| hien;si;hatt;et | wäert dréngen |
| mir | wäerte dréngen |
| dir | wäert dréngen |
| si | wäerte dréngen |
Future II
| ech | wäert gedrongen hunn |
| du | wäerts gedrongen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gedrongen hunn |
| mir | wäerte gedrongen hunn |
| dir | wäert gedrongen hunn |
| si | wäerte gedrongen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif dréngen |
| du | géifs dréngen |
| hien;si;hatt;et | géif dréngen |
| mir | géife dréngen |
| dir | géift dréngen |
| si | géife dréngen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gedrongen |
| du | häss gedrongen |
| hien;si;hatt;et | hätt gedrongen |
| mir | hätte gedrongen |
| dir | hätt gedrongen |
| si | hätte gedrongen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | dréng |
| Plural | dréngt |
Verbs conjugated like dréngen
andréngen,
beréngen,
bezwéngen,
dréngen,
duerchdréngen,
erzwéngen,
ofzwéngen,
opzwéngen,
réngen,
schléngen,
verschléngen,
zwéngen,
Translations
Etymology
From Middle High German dringen, from Old High German dringan, from Proto-West Germanic *þringwan. Cognate with German dringen, Dutch dringen, English thring. See: Middle High German '
dringen', Old High German 'dringan', German, old spelling '
dringen', Dutch '
dringen', English '
thring'.
Sample Sentences