Nominal Forms
Infinitive drécken
Past participle gedréckt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | drécken |
| du | drécks |
| hien;si;hatt;et | dréckt |
| mir | drécken |
| dir | dréckt |
| si | drécken |
Preterite
Perfect
| ech | hu gedréckt |
| du | hues gedréckt |
| hien;si;hatt;et | huet gedréckt |
| mir | hu gedréckt |
| dir | hutt gedréckt |
| si | hu gedréckt |
Pluperfect
| ech | hat gedréckt |
| du | has gedréckt |
| hien;si;hatt;et | hat gedréckt |
| mir | hate gedréckt |
| dir | hat gedréckt |
| si | hate gedréckt |
Future I
| ech | wäert drécken |
| du | wäerts drécken |
| hien;si;hatt;et | wäert drécken |
| mir | wäerte drécken |
| dir | wäert drécken |
| si | wäerte drécken |
Future II
| ech | wäert gedréckt hunn |
| du | wäerts gedréckt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gedréckt hunn |
| mir | wäerte gedréckt hunn |
| dir | wäert gedréckt hunn |
| si | wäerte gedréckt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif drécken |
| du | géifs drécken |
| hien;si;hatt;et | géif drécken |
| mir | géife drécken |
| dir | géift drécken |
| si | géife drécken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gedréckt |
| du | häss gedréckt |
| hien;si;hatt;et | hätt gedréckt |
| mir | hätte gedréckt |
| dir | hätt gedréckt |
| si | hätte gedréckt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | dréck |
| Plural | dréckt |
Verbs conjugated like drécken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Old High German drucchen, from Proto-Germanic *þrukkijaną. See: Proto-Germanic '
*þrukkijaną'.
Sample Sentences