Nominal Forms
Infinitive brëllen
Past participle gebrëllt
Indicative
Present
| ech | brëllen |
| du | brëlls |
| hien;si;hatt;et | brëllt |
| mir | brëllen |
| dir | brëllt |
| si | brëllen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gebrëllt |
| du | hues gebrëllt |
| hien;si;hatt;et | huet gebrëllt |
| mir | hu gebrëllt |
| dir | hutt gebrëllt |
| si | hu gebrëllt |
Pluperfect
| ech | hat gebrëllt |
| du | has gebrëllt |
| hien;si;hatt;et | hat gebrëllt |
| mir | hate gebrëllt |
| dir | hat gebrëllt |
| si | hate gebrëllt |
Future I
| ech | wäert brëllen |
| du | wäerts brëllen |
| hien;si;hatt;et | wäert brëllen |
| mir | wäerte brëllen |
| dir | wäert brëllen |
| si | wäerte brëllen |
Future II
| ech | wäert gebrëllt hunn |
| du | wäerts gebrëllt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gebrëllt hunn |
| mir | wäerte gebrëllt hunn |
| dir | wäert gebrëllt hunn |
| si | wäerte gebrëllt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif brëllen |
| du | géifs brëllen |
| hien;si;hatt;et | géif brëllen |
| mir | géife brëllen |
| dir | géift brëllen |
| si | géife brëllen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gebrëllt |
| du | häss gebrëllt |
| hien;si;hatt;et | hätt gebrëllt |
| mir | hätte gebrëllt |
| dir | hätt gebrëllt |
| si | hätte gebrëllt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | brëll |
| Plural | brëllt |
Verbs conjugated like brëllen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Compare German brüllen, Dutch brullen. See: German, old spelling '
brüllen', Dutch '
brullen'.
Sample Sentences