Nominal Forms
Infinitive bréien
Past participle gebréit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | bréien |
| du | bréis |
| hien;si;hatt;et | bréit |
| mir | bréien |
| dir | bréit |
| si | bréien |
Preterite
Perfect
| ech | hu gebréit |
| du | hues gebréit |
| hien;si;hatt;et | huet gebréit |
| mir | hu gebréit |
| dir | hutt gebréit |
| si | hu gebréit |
Pluperfect
| ech | hat gebréit |
| du | has gebréit |
| hien;si;hatt;et | hat gebréit |
| mir | hate gebréit |
| dir | hat gebréit |
| si | hate gebréit |
Future I
| ech | wäert bréien |
| du | wäerts bréien |
| hien;si;hatt;et | wäert bréien |
| mir | wäerte bréien |
| dir | wäert bréien |
| si | wäerte bréien |
Future II
| ech | wäert gebréit hunn |
| du | wäerts gebréit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gebréit hunn |
| mir | wäerte gebréit hunn |
| dir | wäert gebréit hunn |
| si | wäerte gebréit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif bréien |
| du | géifs bréien |
| hien;si;hatt;et | géif bréien |
| mir | géife bréien |
| dir | géift bréien |
| si | géife bréien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gebréit |
| du | häss gebréit |
| hien;si;hatt;et | hätt gebréit |
| mir | hätte gebréit |
| dir | hätt gebréit |
| si | hätte gebréit |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like bréien
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
1. Formally from Middle High German brüejen (“to scald”), from Proto-Germanic *brōaną. Cognate with German brühen, Dutch broeien.
2. The sense “to brood” is originally that of related Middle High German brüeten, from Proto-Germanic *brōdijaną. Cognate with German brüten, Dutch broeden, English breed. It is attested locally as bréiden, brigden; the general Luxembourgish form should be *bridden. Semantic interaction between both Germanic verbs is also attested in Dutch and Low German. See: Middle High German '
brüejen', Proto-Germanic '
*brōaną', German, old spelling '
brühen', Dutch '
broeien', German, old spelling '
brüten', Dutch '
broeden', English '
breed'.
Sample Sentences
-
D’Hénger bréien hir Eeër. (The hens are brooding their eggs.)
-
Eng Dauwekoppel bréit dëst Joer an eisem Käschtebam. (A pair of pigeons is brooding/breeding in our chestnut tree this year.)