Nominal Forms
Infinitive bockelen
Past participle gebockelt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | bockelen |
| du | bockels |
| hien;si;hatt;et | bockelt |
| mir | bockelen |
| dir | bockelt |
| si | bockelen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gebockelt |
| du | hues gebockelt |
| hien;si;hatt;et | huet gebockelt |
| mir | hu gebockelt |
| dir | hutt gebockelt |
| si | hu gebockelt |
Pluperfect
| ech | hat gebockelt |
| du | has gebockelt |
| hien;si;hatt;et | hat gebockelt |
| mir | hate gebockelt |
| dir | hat gebockelt |
| si | hate gebockelt |
Future I
| ech | wäert bockelen |
| du | wäerts bockelen |
| hien;si;hatt;et | wäert bockelen |
| mir | wäerte bockelen |
| dir | wäert bockelen |
| si | wäerte bockelen |
Future II
| ech | wäert gebockelt hunn |
| du | wäerts gebockelt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gebockelt hunn |
| mir | wäerte gebockelt hunn |
| dir | wäert gebockelt hunn |
| si | wäerte gebockelt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif bockelen |
| du | géifs bockelen |
| hien;si;hatt;et | géif bockelen |
| mir | géife bockelen |
| dir | géift bockelen |
| si | géife bockelen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gebockelt |
| du | häss gebockelt |
| hien;si;hatt;et | hätt gebockelt |
| mir | hätte gebockelt |
| dir | hätt gebockelt |
| si | hätte gebockelt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | bockel |
| Plural | bockelt |
Verbs conjugated like bockelen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences