Nominal Forms
Infinitive ausstreeën
Past participle ausgestreet
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | streeën aus |
| du | strees aus |
| hien;si;hatt;et | street aus |
| mir | streeën aus |
| dir | street aus |
| si | streeën aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgestreet |
| du | hues ausgestreet |
| hien;si;hatt;et | huet ausgestreet |
| mir | hu ausgestreet |
| dir | hutt ausgestreet |
| si | hu ausgestreet |
Pluperfect
| ech | hat ausgestreet |
| du | has ausgestreet |
| hien;si;hatt;et | hat ausgestreet |
| mir | hate ausgestreet |
| dir | hat ausgestreet |
| si | hate ausgestreet |
Future I
| ech | wäert ausstreeën |
| du | wäerts ausstreeën |
| hien;si;hatt;et | wäert ausstreeën |
| mir | wäerte ausstreeën |
| dir | wäert ausstreeën |
| si | wäerte ausstreeën |
Future II
| ech | wäert ausgestreet hunn |
| du | wäerts ausgestreet hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgestreet hunn |
| mir | wäerte ausgestreet hunn |
| dir | wäert ausgestreet hunn |
| si | wäerte ausgestreet hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausstreeën |
| du | géifs ausstreeën |
| hien;si;hatt;et | géif ausstreeën |
| mir | géife ausstreeën |
| dir | géift ausstreeën |
| si | géife ausstreeën |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgestreet |
| du | häss ausgestreet |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgestreet |
| mir | hätte ausgestreet |
| dir | hätt ausgestreet |
| si | hätte ausgestreet |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | stree aus |
| Plural | street aus |
Verbs conjugated like ausstreeën
aseeën,
ausspreeën,
ausstreeën,
bedreeën,
dreeën,
duerchseeën,
entdeeën,
iwwersteeën,
ofseeën,
opdeeën,
seeën,
spreeën,
steeën,
streeën,
undreeën,
useeën,
versteeën,
zerseeën,
zerstreeën,
Translations
Etymology
Sample Sentences