Nominal Forms
Infinitive ausspreeën
Past participle ausgespreet
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | spreeën aus |
| du | sprees aus |
| hien;si;hatt;et | spreet aus |
| mir | spreeën aus |
| dir | spreet aus |
| si | spreeën aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgespreet |
| du | hues ausgespreet |
| hien;si;hatt;et | huet ausgespreet |
| mir | hu ausgespreet |
| dir | hutt ausgespreet |
| si | hu ausgespreet |
Pluperfect
| ech | hat ausgespreet |
| du | has ausgespreet |
| hien;si;hatt;et | hat ausgespreet |
| mir | hate ausgespreet |
| dir | hat ausgespreet |
| si | hate ausgespreet |
Future I
| ech | wäert ausspreeën |
| du | wäerts ausspreeën |
| hien;si;hatt;et | wäert ausspreeën |
| mir | wäerte ausspreeën |
| dir | wäert ausspreeën |
| si | wäerte ausspreeën |
Future II
| ech | wäert ausgespreet hunn |
| du | wäerts ausgespreet hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgespreet hunn |
| mir | wäerte ausgespreet hunn |
| dir | wäert ausgespreet hunn |
| si | wäerte ausgespreet hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausspreeën |
| du | géifs ausspreeën |
| hien;si;hatt;et | géif ausspreeën |
| mir | géife ausspreeën |
| dir | géift ausspreeën |
| si | géife ausspreeën |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgespreet |
| du | häss ausgespreet |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgespreet |
| mir | hätte ausgespreet |
| dir | hätt ausgespreet |
| si | hätte ausgespreet |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spree aus |
| Plural | spreet aus |
Verbs conjugated like ausspreeën
aseeën,
ausspreeën,
ausstreeën,
bedreeën,
dreeën,
duerchseeën,
entdeeën,
iwwersteeën,
ofseeën,
opdeeën,
seeën,
spreeën,
steeën,
streeën,
undreeën,
useeën,
versteeën,
zerseeën,
zerstreeën,
Translations
Etymology
Sample Sentences