Nominal Forms
Infinitive abréngen
Past participle abruecht
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | bréngen an |
| du | bréngs an |
| hien;si;hatt;et | bréngt an |
| mir | bréngen an |
| dir | bréngt an |
| si | bréngen an |
Preterite
| ech | bruecht an |
| du | bruechts an |
| hien;si;hatt;et | bruecht an |
| mir | bruechten an |
| dir | bruecht an |
| si | bruechten an |
Perfect
| ech | hu abruecht |
| du | hues abruecht |
| hien;si;hatt;et | huet abruecht |
| mir | hu abruecht |
| dir | hutt abruecht |
| si | hu abruecht |
Pluperfect
| ech | hat abruecht |
| du | has abruecht |
| hien;si;hatt;et | hat abruecht |
| mir | hate abruecht |
| dir | hat abruecht |
| si | hate abruecht |
Future I
| ech | wäert abréngen |
| du | wäerts abréngen |
| hien;si;hatt;et | wäert abréngen |
| mir | wäerte abréngen |
| dir | wäert abréngen |
| si | wäerte abréngen |
Future II
| ech | wäert abruecht hunn |
| du | wäerts abruecht hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert abruecht hunn |
| mir | wäerte abruecht hunn |
| dir | wäert abruecht hunn |
| si | wäerte abruecht hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif abréngen |
| du | géifs abréngen |
| hien;si;hatt;et | géif abréngen |
| mir | géife abréngen |
| dir | géift abréngen |
| si | géife abréngen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt abruecht |
| du | häss abruecht |
| hien;si;hatt;et | hätt abruecht |
| mir | hätte abruecht |
| dir | hätt abruecht |
| si | hätte abruecht |
Simple Conjunctive II
| ech | bréicht an |
| du | bréichts an |
| hien;si;hatt;et | bréich an |
| mir | bréichen an |
| dir | bréicht an |
| si | bréichen an |
Imperative
| Singular | bréng an |
| Plural | bréngt an |
Verbs conjugated like abréngen
abréngen,
bréngen,
duerchbréngen,
ëmbréngen,
ënnerbréngen,
erabréngen,
erausbréngen,
erbäibréngen,
erëmbréngen,
eriwwerbréngen,
erofbréngen,
eropbréngen,
ervirbréngen,
ewechbréngen,
hannerbréngen,
hanneschtbréngen,
iwwerbréngen,
nobréngen,
ofbréngen,
opbréngen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From a- + bréngen.
Sample Sentences