Nominal Forms
Infinitive abëtonéieren
Past participle abëtonéiert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | bëtonéieren an |
| du | bëtonéiers an |
| hien;si;hatt;et | bëtonéiert an |
| mir | bëtonéieren an |
| dir | bëtonéiert an |
| si | bëtonéieren an |
Preterite
Perfect
| ech | hu abëtonéiert |
| du | hues abëtonéiert |
| hien;si;hatt;et | huet abëtonéiert |
| mir | hu abëtonéiert |
| dir | hutt abëtonéiert |
| si | hu abëtonéiert |
Pluperfect
| ech | hat abëtonéiert |
| du | has abëtonéiert |
| hien;si;hatt;et | hat abëtonéiert |
| mir | hate abëtonéiert |
| dir | hat abëtonéiert |
| si | hate abëtonéiert |
Future I
| ech | wäert abëtonéieren |
| du | wäerts abëtonéieren |
| hien;si;hatt;et | wäert abëtonéieren |
| mir | wäerte abëtonéieren |
| dir | wäert abëtonéieren |
| si | wäerte abëtonéieren |
Future II
| ech | wäert abëtonéiert hunn |
| du | wäerts abëtonéiert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert abëtonéiert hunn |
| mir | wäerte abëtonéiert hunn |
| dir | wäert abëtonéiert hunn |
| si | wäerte abëtonéiert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif abëtonéieren |
| du | géifs abëtonéieren |
| hien;si;hatt;et | géif abëtonéieren |
| mir | géife abëtonéieren |
| dir | géift abëtonéieren |
| si | géife abëtonéieren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt abëtonéiert |
| du | häss abëtonéiert |
| hien;si;hatt;et | hätt abëtonéiert |
| mir | hätte abëtonéiert |
| dir | hätt abëtonéiert |
| si | hätte abëtonéiert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | bëtonéier an |
| Plural | bëtonéiert an |
Verbs conjugated like abëtonéieren
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences