Nominal Forms
Infinitive ëmsprangen
Past participle ëmgesprongen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | sprangen ëm |
| du | spréngs ëm |
| hien;si;hatt;et | spréngt ëm |
| mir | sprangen ëm |
| dir | sprangt ëm |
| si | sprangen ëm |
Preterite
Perfect
| ech | si ëmgesprongen |
| du | bass ëmgesprongen |
| hien;si;hatt;et | ass ëmgesprongen |
| mir | si ëmgesprongen |
| dir | sidd ëmgesprongen |
| si | si ëmgesprongen |
Pluperfect
| ech | war ëmgesprongen |
| du | waars ëmgesprongen |
| hien;si;hatt;et | war ëmgesprongen |
| mir | ware ëmgesprongen |
| dir | waart ëmgesprongen |
| si | ware ëmgesprongen |
Future I
| ech | wäert ëmsprangen |
| du | wäerts ëmsprangen |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmsprangen |
| mir | wäerte ëmsprangen |
| dir | wäert ëmsprangen |
| si | wäerte ëmsprangen |
Future II
| ech | wäert ëmgesprongen sinn |
| du | wäerts ëmgesprongen sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmgesprongen sinn |
| mir | wäerte ëmgesprongen sinn |
| dir | wäert ëmgesprongen sinn |
| si | wäerte ëmgesprongen sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ëmsprangen |
| du | géifs ëmsprangen |
| hien;si;hatt;et | géif ëmsprangen |
| mir | géife ëmsprangen |
| dir | géift ëmsprangen |
| si | géife ëmsprangen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier ëmgesprongen |
| du | wiers ëmgesprongen |
| hien;si;hatt;et | wier ëmgesprongen |
| mir | wiere ëmgesprongen |
| dir | wiert ëmgesprongen |
| si | wiere ëmgesprongen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | spréng ëm |
| Plural | spréngt ëm |
Verbs conjugated like ëmsprangen
asprangen,
drasprangen,
ëmsprangen,
entsprangen,
eraussprangen,
erofsprangen,
iwwersprangen,
ofsprangen,
opsprangen,
sprangen,
usprangen,
versprangen,
zersprangen,
Translations
Etymology
Sample Sentences