Nominal Forms
Infinitive ëmkommen
Past participle ëmkomm
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | kommen ëm |
| du | kënns ëm |
| hien;si;hatt;et | kënnt ëm |
| mir | kommen ëm |
| dir | kommt ëm |
| si | kommen ëm |
Preterite
| ech | koum ëm |
| du | koums ëm |
| hien;si;hatt;et | koum ëm |
| mir | koumen ëm |
| dir | koumt ëm |
| si | koumen ëm |
Perfect
| ech | si ëmkomm |
| du | bass ëmkomm |
| hien;si;hatt;et | ass ëmkomm |
| mir | si ëmkomm |
| dir | sidd ëmkomm |
| si | si ëmkomm |
Pluperfect
| ech | war ëmkomm |
| du | waars ëmkomm |
| hien;si;hatt;et | war ëmkomm |
| mir | ware ëmkomm |
| dir | waart ëmkomm |
| si | ware ëmkomm |
Future I
| ech | wäert ëmkommen |
| du | wäerts ëmkommen |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmkommen |
| mir | wäerte ëmkommen |
| dir | wäert ëmkommen |
| si | wäerte ëmkommen |
Future II
| ech | wäert ëmkomm sinn |
| du | wäerts ëmkomm sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmkomm sinn |
| mir | wäerte ëmkomm sinn |
| dir | wäert ëmkomm sinn |
| si | wäerte ëmkomm sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ëmkommen |
| du | géifs ëmkommen |
| hien;si;hatt;et | géif ëmkommen |
| mir | géife ëmkommen |
| dir | géift ëmkommen |
| si | géife ëmkommen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier ëmkomm |
| du | wiers ëmkomm |
| hien;si;hatt;et | wier ëmkomm |
| mir | wiere ëmkomm |
| dir | wiert ëmkomm |
| si | wiere ëmkomm |
Simple Conjunctive II
| ech | kéim ëm |
| du | kéims ëm |
| hien;si;hatt;et | kéim ëm |
| mir | kéimen ëm |
| dir | kéimt ëm |
| si | kéimen ëm |
Imperative
| Singular | komm ëm |
| Plural | kommt ëm |
Verbs conjugated like ëmkommen
auskommen,
bekommen,
dervukommen,
dropkommen,
drukommen,
duerchkommen,
duerkommen,
ëmkommen,
ënnerkommen,
entgéintkommen,
entkommen,
erakommen,
erauskommen,
erbäikommen,
erëmkommen,
eriwwerkommen,
erofkommen,
eropkommen,
ewechkommen,
hierkommen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences