Noun: κρίμα
Hyphenation:
Gender:
Nominative
| Singular | κρῐ́μᾰ |
| Dual | κρῐ́μᾰτε |
| Plural | κρῐ́μᾰτᾰ |
| Singular | krĭ́mă |
| Dual | krĭ́măte |
| Plural | krĭ́mătă |
Genitive
| Singular | κρῐ́μᾰτος |
| Dual | κρῐμᾰ́τοιν |
| Plural | κρῐμᾰ́των |
| Singular | krĭ́mătos |
| Dual | krĭmắtoin |
| Plural | krĭmắtōn |
Dative
| Singular | κρῐ́μᾰτῐ |
| Dual | κρῐμᾰ́τοιν |
| Plural | κρῐ́μᾰσῐ; κρῐ́μᾰσῐν |
| Singular | tōî krĭ́mătĭ |
| Dual | krĭmắtoin |
| Plural | krĭ́măsĭ; krĭ́măsĭn |
Accusative
| Singular | κρῐ́μᾰ |
| Dual | κρῐ́μᾰτε |
| Plural | κρῐ́μᾰτᾰ |
| Singular | krĭ́mă |
| Dual | krĭ́măte |
| Plural | krĭ́mătă |
Vocative
| Singular | κρῐ́μᾰ |
| Dual | κρῐ́μᾰτε |
| Plural | κρῐ́μᾰτᾰ |
| Singular | krĭ́mă |
| Dual | krĭ́măte |
| Plural | krĭ́mătă |
Sample Sentences
-
279 BCE – 206 BCE, Chrysippus of Soli, Collected Works 3.58
-
200 BCE – 118 BCE, Polybius, The Histories 23.1.12
-
300 BCE – 200 BCE, Septuagint, Psalms 118.7
-
55 CE – 57 CE, Epistle to the Romans 11:33
-
108 CE, Arrian, Discourses of Epictetus 2.15.8
-
161 CE – 180 CE, Marcus Aurelius, Meditations 8.47
-
60 BCE – 7 BCE, Dionysius of Halicarnassus, Roman Antiquities 4.12
-
90 CE – 100 CE, Revelation 20:4
-
300 BCE – 200 BCE, Septuagint, Deuteronomy 21.22
-
65 CE – 70 CE, The Gospel of Mark 12:40
-
300 BCE – 200 BCE, Septuagint, Exodus 18.22
-
53 CE – 55 CE, Paul the Apostle, First Epistle to the Corinthians 6:7
Etymology
From κρίνω (krínō, “to judge”) + -μᾰ (-mă).
Translations