román – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of román

Noun: román

Nominative

Singularromán
Pluralrománok

Accusative

Singularrománt
Pluralrománokat

Dative

Singularrománnak
Pluralrománoknak

Instrumental

Singularrománnal
Pluralrománokkal

Causal-final

Singularrománért
Pluralrománokért

Translative

Singularrománná
Pluralrománokká

Terminative

Singularrománig
Pluralrománokig

Essive-formal

Singularrománként
Pluralrománokként

Essive-modal

inessive

Singularrománban
Pluralrománokban

superessive

Singularrománon
Pluralrománokon

adessive

Singularrománnál
Pluralrománoknál

illative

Singularrománba
Pluralrománokba

sublative

Singularrománra
Pluralrománokra

allative

Singularrománhoz
Pluralrománokhoz

elative

Singularrománból
Pluralrománokból

delative

Singularrománról
Pluralrománokról

ablative

Singularromántól
Pluralrománoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularrománé
Pluralrománoké

Plural

Singularrománéi
Pluralrománokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1románom
Sg.2románod
Sg.3románja
Pl.1románunk
Pl.2románotok
Pl.3románjuk

Multiple possessions

Sg.1románjaim
Sg.2románjaid
Sg.3románjai
Pl.1románjaink
Pl.2románjaitok
Pl.3románjaik

Sample Sentences

Etymology

From Romanian român (“Romanian”), from Latin Rōmānus (“Roman”). See: Romanian Nouns 'român', Latin Nouns 'Rōmānus'.

Translations