mínusz – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of mínusz

Noun: mínusz

Nominative

Singularmínusz
Pluralmínuszok

Accusative

Singularmínuszt
Pluralmínuszokat

Dative

Singularmínusznak
Pluralmínuszoknak

Instrumental

Singularmínusszal
Pluralmínuszokkal

Causal-final

Singularmínuszért
Pluralmínuszokért

Translative

Singularmínusszá
Pluralmínuszokká

Terminative

Singularmínuszig
Pluralmínuszokig

Essive-formal

Singularmínuszként
Pluralmínuszokként

Essive-modal

inessive

Singularmínuszban
Pluralmínuszokban

superessive

Singularmínuszon
Pluralmínuszokon

adessive

Singularmínusznál
Pluralmínuszoknál

illative

Singularmínuszba
Pluralmínuszokba

sublative

Singularmínuszra
Pluralmínuszokra

allative

Singularmínuszhoz
Pluralmínuszokhoz

elative

Singularmínuszból
Pluralmínuszokból

delative

Singularmínuszról
Pluralmínuszokról

ablative

Singularmínusztól
Pluralmínuszoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularmínuszé
Pluralmínuszoké

Plural

Singularmínuszéi
Pluralmínuszokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1mínuszom
Sg.2mínuszod
Sg.3mínusza
Pl.1mínuszunk
Pl.2mínuszotok
Pl.3mínuszuk

Multiple possessions

Sg.1mínuszaim
Sg.2mínuszaid
Sg.3mínuszai
Pl.1mínuszaink
Pl.2mínuszaitok
Pl.3mínuszaik

Sample Sentences

Etymology

Borrowed from Latin minus. The noun sense was probably influenced by the German Minus (“defect, deficiency”). First attested in 1577. See: Latin Nouns 'minus', German Nouns 'Minus'.

Translations