Noun: elnök
Nominative
| Singular | elnök |
| Plural | elnökök |
Accusative
| Singular | elnököt |
| Plural | elnököket |
Dative
| Singular | elnöknek |
| Plural | elnököknek |
Instrumental
| Singular | elnökkel |
| Plural | elnökökkel |
Causal-final
| Singular | elnökért |
| Plural | elnökökért |
Translative
| Singular | elnökké |
| Plural | elnökökké |
Terminative
| Singular | elnökig |
| Plural | elnökökig |
Essive-formal
| Singular | elnökként |
| Plural | elnökökként |
inessive
| Singular | elnökben |
| Plural | elnökökben |
superessive
| Singular | elnökön |
| Plural | elnökökön |
adessive
| Singular | elnöknél |
| Plural | elnököknél |
illative
| Singular | elnökbe |
| Plural | elnökökbe |
sublative
| Singular | elnökre |
| Plural | elnökökre |
allative
| Singular | elnökhöz |
| Plural | elnökökhöz |
elative
| Singular | elnökből |
| Plural | elnökökből |
delative
| Singular | elnökről |
| Plural | elnökökről |
ablative
| Singular | elnöktől |
| Plural | elnököktől |
Non-attributive Possessive
Singular
| Singular | elnöké |
| Plural | elnököké |
Plural
| Singular | elnökéi |
| Plural | elnökökéi |
Possessive Forms
Single possession
| Sg.1 | elnököm |
| Sg.2 | elnököd |
| Sg.3 | elnöke |
| Pl.1 | elnökünk |
| Pl.2 | elnökötök |
| Pl.3 | elnökük |
Multiple possessions
| Sg.1 | elnökeim |
| Sg.2 | elnökeid |
| Sg.3 | elnökei |
| Pl.1 | elnökeink |
| Pl.2 | elnökeitek |
| Pl.3 | elnökeik |
Sample Sentences
Etymology
Shortening of the former elölülnök (“president, chairman”, literally “one who sits in front”), from elöl (“in front”) + ül (“to sit”) + -nök (noun-forming suffix indicating an occupation), calque of German Vorsitzender (“chairman”). Created during the Hungarian language reform, which took place in the 18th–19th centuries. First attested in 1831. See: German Nouns '
Vorsitzender'.
Translations