bukszus – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of bukszus

Noun: bukszus

Nominative

Singularbukszus
Pluralbukszusok

Accusative

Singularbukszust
Pluralbukszusokat

Dative

Singularbukszusnak
Pluralbukszusoknak

Instrumental

Singularbukszussal
Pluralbukszusokkal

Causal-final

Singularbukszusért
Pluralbukszusokért

Translative

Singularbukszussá
Pluralbukszusokká

Terminative

Singularbukszusig
Pluralbukszusokig

Essive-formal

Singularbukszusként
Pluralbukszusokként

Essive-modal

inessive

Singularbukszusban
Pluralbukszusokban

superessive

Singularbukszuson
Pluralbukszusokon

adessive

Singularbukszusnál
Pluralbukszusoknál

illative

Singularbukszusba
Pluralbukszusokba

sublative

Singularbukszusra
Pluralbukszusokra

allative

Singularbukszushoz
Pluralbukszusokhoz

elative

Singularbukszusból
Pluralbukszusokból

delative

Singularbukszusról
Pluralbukszusokról

ablative

Singularbukszustól
Pluralbukszusoktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularbukszusé
Pluralbukszusoké

Plural

Singularbukszuséi
Pluralbukszusokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1bukszusom
Sg.2bukszusod
Sg.3bukszusa
Pl.1bukszusunk
Pl.2bukszusotok
Pl.3bukszusuk

Multiple possessions

Sg.1bukszusaim
Sg.2bukszusaid
Sg.3bukszusai
Pl.1bukszusaink
Pl.2bukszusaitok
Pl.3bukszusaik

Sample Sentences

Etymology

First attested in 1332. Borrowed from Latin buxus. See: Latin Nouns 'buxus'.

Translations