banda – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of banda

Noun: banda

Nominative

Singularbanda
Pluralbandák

Accusative

Singularbandát
Pluralbandákat

Dative

Singularbandának
Pluralbandáknak

Instrumental

Singularbandával
Pluralbandákkal

Causal-final

Singularbandáért
Pluralbandákért

Translative

Singularbandává
Pluralbandákká

Terminative

Singularbandáig
Pluralbandákig

Essive-formal

Singularbandaként
Pluralbandákként

Essive-modal

inessive

Singularbandában
Pluralbandákban

superessive

Singularbandán
Pluralbandákon

adessive

Singularbandánál
Pluralbandáknál

illative

Singularbandába
Pluralbandákba

sublative

Singularbandára
Pluralbandákra

allative

Singularbandához
Pluralbandákhoz

elative

Singularbandából
Pluralbandákból

delative

Singularbandáról
Pluralbandákról

ablative

Singularbandától
Pluralbandáktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularbandáé
Pluralbandáké

Plural

Singularbandáéi
Pluralbandákéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1bandám
Sg.2bandád
Sg.3bandája
Pl.1bandánk
Pl.2bandátok
Pl.3bandájuk

Multiple possessions

Sg.1bandáim
Sg.2bandáid
Sg.3bandái
Pl.1bandáink
Pl.2bandáitok
Pl.3bandáik

Nouns inflected like banda

szkíta, szolga, szonda, szigma, szilfa, szilva, szikla, szikra, szipka, szekta, szerva, szerda, szféra, szalma, szamba, szajha, szakma, szauna, szarka, szufla, etc. (List truncated at 20 nouns)

Sample Sentences

  • S legottan vitézlő férfiak menének, / Hogy kihoznák a port, ágyut töltenének. / Rárántá azonban Juhgége s a banda, / Megkezdé a táncot legelébb a vajda. [1851, János Arany, A nagyidai cigányok, canto 1:]

Etymology

First attested in 1787. Borrowed from Italian banda (“group”). Perhaps via German Bande. See: Italian Nouns 'banda', German Nouns 'Bande'.

Translations