abbé – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of abbé

Noun: abbé

Nominative

Singularabbé
Pluralabbék

Accusative

Singularabbét
Pluralabbékat

Dative

Singularabbénak
Pluralabbéknak

Instrumental

Singularabbéval
Pluralabbékkal

Causal-final

Singularabbéért
Pluralabbékért

Translative

Singularabbévá
Pluralabbékká

Terminative

Singularabbéig
Pluralabbékig

Essive-formal

Singularabbéként
Pluralabbékként

Essive-modal

inessive

Singularabbéban
Pluralabbékban

superessive

Singularabbén
Pluralabbékon

adessive

Singularabbénál
Pluralabbéknál

illative

Singularabbéba
Pluralabbékba

sublative

Singularabbéra
Pluralabbékra

allative

Singularabbéhoz
Pluralabbékhoz

elative

Singularabbéból
Pluralabbékból

delative

Singularabbéról
Pluralabbékról

ablative

Singularabbétól
Pluralabbéktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularabbéé
Pluralabbéké

Plural

Singularabbééi
Pluralabbékéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1abbém
Sg.2abbéd
Sg.3abbéja
Pl.1abbénk
Pl.2abbétok
Pl.3abbéjuk

Multiple possessions

Sg.1abbéim
Sg.2abbéid
Sg.3abbéi
Pl.1abbéink
Pl.2abbéitok
Pl.3abbéik

Sample Sentences

  • Mert míg a középnemesség, szive minden költészetével ragaszkodott hazájához, nemzetiségéhez, szokásaihoz: addig főuraink legfölebb szánalommal néztek ezen törekvéseinkre; gyermekeiket otthon tanítatták német Hofmeisterek vagy franczia „abbék“ által. [1878, Ferenc Fiáth, Életem és élményeim, volume 1, Budapest: Tettey Nándor és Társa, page 157:]

Etymology

Borrowed from French abbé (“abbot”), from Latin abbās (“abbot”), from Ancient Greek ἀββα, ἀββᾶς (abba, abbâs, “father; abbot”), from Aramaic אבא (’abbā, “father”). Doublet of apát. See: French Nouns 'abbé', Latin Nouns 'abbās'.

Translations