ős – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of ős

Noun: ős

Nominative

Singularős
Pluralősök

Accusative

Singularőst
Pluralősöket

Dative

Singularősnek
Pluralősöknek

Instrumental

Singularőssel
Pluralősökkel

Causal-final

Singularősért
Pluralősökért

Translative

Singularőssé
Pluralősökké

Terminative

Singularősig
Pluralősökig

Essive-formal

Singularősként
Pluralősökként

Essive-modal

inessive

Singularősben
Pluralősökben

superessive

Singularősön
Pluralősökön

adessive

Singularősnél
Pluralősöknél

illative

Singularősbe
Pluralősökbe

sublative

Singularősre
Pluralősökre

allative

Singularőshöz
Pluralősökhöz

elative

Singularősből
Pluralősökből

delative

Singularősről
Pluralősökről

ablative

Singularőstől
Pluralősöktől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularősé
Pluralősöké

Plural

Singularőséi
Pluralősökéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1ősöm
Sg.2ősöd
Sg.3őse
Pl.1ősünk
Pl.2ősötök
Pl.3ősük

Multiple possessions

Sg.1őseim
Sg.2őseid
Sg.3ősei
Pl.1őseink
Pl.2őseitek
Pl.3őseik

Sample Sentences

Etymology

From Proto-Uralic *ićä (“father”). Cognates include Finnish isä, Estonian isa, Moksha оця (ocä) and Northern Sami áhčči. See: Finnish Nouns 'isä'.

Verbs referencing "ős"

Finnish Nouns isä.

Translations