ár – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of ár

Noun: ár

Nominative

Singularár
Pluralárak

Accusative

Singularárat; árt
Pluralárakat

Dative

Singularárnak
Pluraláraknak

Instrumental

Singularárral
Pluralárakkal

Causal-final

Singularárért
Pluralárakért

Translative

Singularárrá
Pluralárakká

Terminative

Singularárig
Pluralárakig

Essive-formal

Singularárként
Pluralárakként

Essive-modal

inessive

Singularárban
Pluralárakban

superessive

Singularáron
Pluralárakon

adessive

Singularárnál
Pluraláraknál

illative

Singularárba
Pluralárakba

sublative

Singularárra
Pluralárakra

allative

Singularárhoz
Pluralárakhoz

elative

Singularárból
Pluralárakból

delative

Singularárról
Pluralárakról

ablative

Singularártól
Pluraláraktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularáré
Pluraláraké

Plural

Singularáréi
Pluralárakéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1áram
Sg.2árad
Sg.3ára; árja
Pl.1árunk
Pl.2áratok
Pl.3áruk; árjuk

Multiple possessions

Sg.1áraim; árjaim
Sg.2áraid; árjaid
Sg.3árai; árjai
Pl.1áraink; árjaink
Pl.2áraitok; árjaitok
Pl.3áraik; árjaik

Nouns inflected like ár

ár,

Sample Sentences

  • borsos ár (an exorbitant price)
  • borsos ára van (cost a pretty penny, cost an arm and a leg)

Etymology

Borrowed from a (likely Iranian) descendant of Proto-Indo-Iranian *Hargʰás (compare Sanskrit अर्घ (arghá, “worth, value”)), such as Alanic *arɣ. In the past assumed to have been inherited from Proto-Finno-Ugric *arwa which in turn would have been borrowed from Indo-Iranian, and thus cognate with Proto-Finnic *arvo (“worth, value”), but the Finnic word is more likely a parallel borrowing. Possibly also related to Erzya [script needed] (arśems).

Verbs referencing "ár"

Finnish Nouns arvo, Finnish Nouns ora.

Translations