vezér – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of vezér

Noun: vezér

Nominative

Singularvezér
Pluralvezérek

Accusative

Singularvezért
Pluralvezéreket

Dative

Singularvezérnek
Pluralvezéreknek

Instrumental

Singularvezérrel
Pluralvezérekkel

Causal-final

Singularvezérért
Pluralvezérekért

Translative

Singularvezérré
Pluralvezérekké

Terminative

Singularvezérig
Pluralvezérekig

Essive-formal

Singularvezérként
Pluralvezérekként

Essive-modal

Singularvezérül

inessive

Singularvezérben
Pluralvezérekben

superessive

Singularvezéren
Pluralvezéreken

adessive

Singularvezérnél
Pluralvezéreknél

illative

Singularvezérbe
Pluralvezérekbe

sublative

Singularvezérre
Pluralvezérekre

allative

Singularvezérhez
Pluralvezérekhez

elative

Singularvezérből
Pluralvezérekből

delative

Singularvezérről
Pluralvezérekről

ablative

Singularvezértől
Pluralvezérektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularvezéré
Pluralvezéreké

Plural

Singularvezéréi
Pluralvezérekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1vezérem
Sg.2vezéred
Sg.3vezére
Pl.1vezérünk
Pl.2vezéretek
Pl.3vezérük

Multiple possessions

Sg.1vezéreim
Sg.2vezéreid
Sg.3vezérei
Pl.1vezéreink
Pl.2vezéreitek
Pl.3vezéreik

Sample Sentences

Etymology

From the same root as vezet (“to lead; drive”) + -ér (noun-forming suffix). The root is from Proto-Finno-Ugric *wetä- (“to lead, guide, draw, pull”). Cognates include Finnish vetää. The Finno-Ugric root may be related to Proto-Indo-European *wedʰ- (“to lead”), either as loan or through genetic relationship.

Translations