konspirátor – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of konspirátor

Noun: konspirátor

Nominative

Singularkonspirátor
Pluralkonspirátorok

Accusative

Singularkonspirátort
Pluralkonspirátorokat

Dative

Singularkonspirátornak
Pluralkonspirátoroknak

Instrumental

Singularkonspirátorral
Pluralkonspirátorokkal

Causal-final

Singularkonspirátorért
Pluralkonspirátorokért

Translative

Singularkonspirátorrá
Pluralkonspirátorokká

Terminative

Singularkonspirátorig
Pluralkonspirátorokig

Essive-formal

Singularkonspirátorként
Pluralkonspirátorokként

Essive-modal

inessive

Singularkonspirátorban
Pluralkonspirátorokban

superessive

Singularkonspirátoron
Pluralkonspirátorokon

adessive

Singularkonspirátornál
Pluralkonspirátoroknál

illative

Singularkonspirátorba
Pluralkonspirátorokba

sublative

Singularkonspirátorra
Pluralkonspirátorokra

allative

Singularkonspirátorhoz
Pluralkonspirátorokhoz

elative

Singularkonspirátorból
Pluralkonspirátorokból

delative

Singularkonspirátorról
Pluralkonspirátorokról

ablative

Singularkonspirátortól
Pluralkonspirátoroktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularkonspirátoré
Pluralkonspirátoroké

Plural

Singularkonspirátoréi
Pluralkonspirátorokéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1konspirátorom
Sg.2konspirátorod
Sg.3konspirátora
Pl.1konspirátorunk
Pl.2konspirátorotok
Pl.3konspirátoruk

Multiple possessions

Sg.1konspirátoraim
Sg.2konspirátoraid
Sg.3konspirátorai
Pl.1konspirátoraink
Pl.2konspirátoraitok
Pl.3konspirátoraik

Sample Sentences

Etymology

From Latin cōnspīrātor (“conspirator, accomplice”). With -átor ending. See: Latin Nouns 'cōnspīrātor'.

Translations