intelem – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of intelem

Noun: intelem

Nominative

Singularintelem
Pluralintelmek

Accusative

Singularintelmet
Pluralintelmeket

Dative

Singularintelemnek
Pluralintelmeknek

Instrumental

Singularintelemmel
Pluralintelmekkel

Causal-final

Singularintelemért
Pluralintelmekért

Translative

Singularintelemmé
Pluralintelmekké

Terminative

Singularintelemig
Pluralintelmekig

Essive-formal

Singularintelemként
Pluralintelmekként

Essive-modal

inessive

Singularintelemben
Pluralintelmekben

superessive

Singularintelmen
Pluralintelmeken

adessive

Singularintelemnél
Pluralintelmeknél

illative

Singularintelembe
Pluralintelmekbe

sublative

Singularintelemre
Pluralintelmekre

allative

Singularintelemhez
Pluralintelmekhez

elative

Singularintelemből
Pluralintelmekből

delative

Singularintelemről
Pluralintelmekről

ablative

Singularintelemtől
Pluralintelmektől

Non-attributive Possessive

Singular

Singularintelemé
Pluralintelmeké

Plural

Singularinteleméi
Pluralintelmekéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1intelmem
Sg.2intelmed
Sg.3intelme
Pl.1intelmünk
Pl.2intelmetek
Pl.3intelmük

Multiple possessions

Sg.1intelmeim
Sg.2intelmeid
Sg.3intelmei
Pl.1intelmeink
Pl.2intelmeitek
Pl.3intelmeik

Sample Sentences

Etymology

From int (“to warn”) + -elem (noun-forming suffix). First attested in 1816.

Translations