Noun: fiú
Accusative
| Singular | fiút |
| Plural | fiúkat |
Dative
| Singular | fiúnak |
| Plural | fiúknak |
Instrumental
| Singular | fiúval |
| Plural | fiúkkal |
Causal-final
| Singular | fiúért |
| Plural | fiúkért |
Translative
| Singular | fiúvá |
| Plural | fiúkká |
Terminative
| Singular | fiúig |
| Plural | fiúkig |
Essive-formal
| Singular | fiúként |
| Plural | fiúkként |
Essive-modal
inessive
| Singular | fiúban |
| Plural | fiúkban |
superessive
| Singular | fiún |
| Plural | fiúkon |
adessive
| Singular | fiúnál |
| Plural | fiúknál |
illative
| Singular | fiúba |
| Plural | fiúkba |
sublative
| Singular | fiúra |
| Plural | fiúkra |
allative
| Singular | fiúhoz |
| Plural | fiúkhoz |
elative
| Singular | fiúból |
| Plural | fiúkból |
delative
| Singular | fiúról |
| Plural | fiúkról |
ablative
| Singular | fiútól |
| Plural | fiúktól |
Non-attributive Possessive
Plural
| Singular | fiúéi |
| Plural | fiúkéi |
Possessive Forms
Single possession
| Sg.1 | fiam; fiúm |
| Sg.2 | fiad; fiúd |
| Sg.3 | fia; fiúja |
| Pl.1 | fiunk; fiúnk |
| Pl.2 | fiatok; fiútok |
| Pl.3 | fiuk; fiújuk |
Multiple possessions
| Sg.1 | fiaim; fiúim |
| Sg.2 | fiaid; fiúid |
| Sg.3 | fiai; fiúi |
| Pl.1 | fiaink; fiúink |
| Pl.2 | fiaitok; fiúitok |
| Pl.3 | fiaik; fiúik |
Sample Sentences
-
az apa és a fia (the father and his son)
Etymology
From Old Hungarian fioɣ or fió with the original stem fi akin to Proto-Uralic *pojka (“son, boy”) + -ú (“archaic diminutive suffix”) (also attested as -oɣ, -ó in Old Hungarian). Cognates include Northern Mansi пыг (pyg, “son, boy”), Udmurt пи (pi, “son, boy”), Komi-Zyrian пи (pi, “son, boy”), Erzya пиё (pijo, “grandson”) and Finnish poika. See also faj. False cognate of Romanian fiu. See: Finnish Nouns '
poika', Romanian Nouns '
fiu'.
Verbs referencing "fiú"
Finnish Nouns
poika, Romanian Nouns
fiu.
Translations