búra – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of búra

Noun: búra

Nominative

Singularbúra
Pluralbúrák

Accusative

Singularbúrát
Pluralbúrákat

Dative

Singularbúrának
Pluralbúráknak

Instrumental

Singularbúrával
Pluralbúrákkal

Causal-final

Singularbúráért
Pluralbúrákért

Translative

Singularbúrává
Pluralbúrákká

Terminative

Singularbúráig
Pluralbúrákig

Essive-formal

Singularbúraként
Pluralbúrákként

Essive-modal

inessive

Singularbúrában
Pluralbúrákban

superessive

Singularbúrán
Pluralbúrákon

adessive

Singularbúránál
Pluralbúráknál

illative

Singularbúrába
Pluralbúrákba

sublative

Singularbúrára
Pluralbúrákra

allative

Singularbúrához
Pluralbúrákhoz

elative

Singularbúrából
Pluralbúrákból

delative

Singularbúráról
Pluralbúrákról

ablative

Singularbúrától
Pluralbúráktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularbúráé
Pluralbúráké

Plural

Singularbúráéi
Pluralbúrákéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1búrám
Sg.2búrád
Sg.3búrája
Pl.1búránk
Pl.2búrátok
Pl.3búrájuk

Multiple possessions

Sg.1búráim
Sg.2búráid
Sg.3búrái
Pl.1búráink
Pl.2búráitok
Pl.3búráik

Nouns inflected like búra

szkíta, szolga, szonda, szigma, szilfa, szilva, szikla, szikra, szipka, szekta, szerva, szerda, szféra, szalma, szamba, szajha, szakma, szauna, szarka, szufla, etc. (List truncated at 20 nouns)

Sample Sentences

Etymology

From the bur- stem of burít (“to cover”), the dialectal variant of borít (“to cover”). Created during the Hungarian language reform, which took place in the 18th–19th centuries. For similar derivations, see csusza, inga, and -a (obsolete participle suffix).

Translations