Noun: vetur
Gender:
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | vetur |
| Sg. Def. | veturinn; vetrið |
| Pl. Indef. | vetur; vetrar |
| Pl. Def. | veturnir; vetrarnir; vetrin; veturnar |
Genitive
| Sg. Indef. | vetrar; vetur; veturs |
| Sg. Def. | vetrarins; vetrins; veturins; vetursins |
| Pl. Indef. | vetra |
| Pl. Def. | vetranna |
Dative
| Sg. Indef. | vetri |
| Sg. Def. | vetrinum; vetrinu |
| Pl. Indef. | vetrum |
| Pl. Def. | vetrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vetur |
| Sg. Def. | veturinn; vetrinn; vetrið |
| Pl. Indef. | vetur; vetra |
| Pl. Def. | veturna; vetrana; vetrin; veturnar |
Sample Sentences
-
Veturinn er loksins kominn! (Winter has finally arrived!)
-
Vetur er í nánd (Winter is close.)
-
Barnið er fimm vetra gamalt. (The child is five years old.)
Nouns inflected like vetur
vetur,
Etymology
From Old Norse vetr (“winter, year”), from Proto-Germanic *wintruz. See: Old Norse Nouns '
vetr'.
Translations