Noun: vella
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | vella |
| Sg. Def. | vellan |
| Pl. Indef. | vellur |
| Pl. Def. | vellurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | vellu |
| Sg. Def. | vellunnar |
| Pl. Indef. | vella; vellna |
| Pl. Def. | vellanna; vellnanna |
Dative
| Sg. Indef. | vellu |
| Sg. Def. | vellunni |
| Pl. Indef. | vellum |
| Pl. Def. | vellunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vellu |
| Sg. Def. | velluna |
| Pl. Indef. | vellur |
| Pl. Def. | vellurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like vella
snudda,
snurða,
snoppa,
sminka,
smella,
slydda,
skúffa,
skurfa,
skræfa,
skrofa,
skvísa,
skjóða,
skodda,
kolakompa,
hríðskotabyssa,
þokumóða,
botnlangatota,
ábreiða,
snæugla,
náttúruperla, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse vella, from Proto-Germanic *wallijǭ, perhaps also partly from a *wellǭ. See: Old Norse Nouns '
vella'.
Verbs referencing "vella"
English Nouns
well.
Translations