Noun: varða
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | varða |
| Sg. Def. | varðan |
| Pl. Indef. | vörður |
| Pl. Def. | vörðurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | vörðu |
| Sg. Def. | vörðunnar |
| Pl. Indef. | varða; varðna |
| Pl. Def. | varðanna; varðnanna |
Dative
| Sg. Indef. | vörðu |
| Sg. Def. | vörðunni |
| Pl. Indef. | vörðum |
| Pl. Def. | vörðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | vörðu |
| Sg. Def. | vörðuna |
| Pl. Indef. | vörður |
| Pl. Def. | vörðurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like varða
varða,
Etymology
From Old Norse varða, from Proto-Germanic *warþō, an extension of a stem-verb *warōną (“be on guard”). See also Old High German warta (“watch”), Old Saxon warda, Middle Dutch warde. See: Old Norse Nouns '
varða'.
Verbs referencing "varða"
Swedish Nouns
vård.
Translations