Noun: stefna
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | stefna |
| Sg. Def. | stefnan |
| Pl. Indef. | stefnur |
| Pl. Def. | stefnurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | stefnu |
| Sg. Def. | stefnunnar |
| Pl. Indef. | stefna |
| Pl. Def. | stefnanna |
Dative
| Sg. Indef. | stefnu |
| Sg. Def. | stefnunni |
| Pl. Indef. | stefnum |
| Pl. Def. | stefnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | stefnu |
| Sg. Def. | stefnuna |
| Pl. Indef. | stefnur |
| Pl. Def. | stefnurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like stefna
snupra,
snerra,
satíra,
smiðja,
slaufa,
harmónikka,
sjálfa,
skyssa,
munkahetta,
skissa,
skinka,
skinna,
skotta,
skonsa,
skessa,
skepna,
skeina,
skemma,
upprisa,
tvísykra, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse stefna, from Proto-Germanic *stabnijaz, *stabnijô (“fixed time”), from Proto-Indo-European *stebʰ- (“a stake, post; to support, stamp, insist, become angry”). See: Old Norse Nouns '
stefna'.
Translations
head, to move in a specified direction