Noun: snigill
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | snigill |
| Sg. Def. | snigillinn |
| Pl. Indef. | sniglar |
| Pl. Def. | sniglarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | snigils |
| Sg. Def. | snigilsins |
| Pl. Indef. | snigla |
| Pl. Def. | sniglanna |
Dative
| Sg. Indef. | snigli |
| Sg. Def. | sniglinum |
| Pl. Indef. | sniglum |
| Pl. Def. | sniglunum |
Accusative
| Sg. Indef. | snigil |
| Sg. Def. | snigilinn |
| Pl. Indef. | snigla |
| Pl. Def. | sniglana |
Sample Sentences
Nouns inflected like snigill
sygill,
seðill,
bendill,
jakobsfífill,
fagurfífill,
fjallkrækill,
peningaseðill,
g-lykill,
griffill,
tordýfill,
fjölmiðill,
jafnhallaferill,
pensill,
gjaldmiðill,
bleðill,
sníkill,
sendill,
dreifilykill,
bíllykill,
sniðill, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse snigill, from Proto-Germanic *snigilaz. See: Old Norse Nouns '
snigill'.
Translations