Noun: rokkur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | rokkur |
| Sg. Def. | rokkurinn |
| Pl. Indef. | rokkar |
| Pl. Def. | rokkarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | rokks |
| Sg. Def. | rokksins |
| Pl. Indef. | rokka |
| Pl. Def. | rokkanna |
Dative
| Sg. Indef. | rokk; rokki |
| Sg. Def. | rokknum |
| Pl. Indef. | rokkum |
| Pl. Def. | rokkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rokk |
| Sg. Def. | rokkinn |
| Pl. Indef. | rokka |
| Pl. Def. | rokkana |
Sample Sentences
Nouns inflected like rokkur
snákur,
saumur,
eldhúshnífur,
steikarhnífur,
flaggdúkur,
kökuhnífur,
kóngshrókur,
dósahnífur,
gangráður,
vasaklútur,
vasahnífur,
eyrnalokkur,
strandsauðlaukur,
labbakútur,
rauðlaukur,
aðdáendahópur,
hrútspungur,
útsaumur,
vorlaukur,
dúkahnífur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse rokkr (“distaff”), from Proto-Germanic *rukkô. See: Old Norse Nouns '
rokkr'.
Verbs referencing "rokkur"
English Nouns
rocket, Dutch Nouns
raket, Italian Nouns
rocchetta.
Translations