Noun: rein
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | rein |
| Sg. Def. | reinin |
| Pl. Indef. | reinar |
| Pl. Def. | reinarnar |
Genitive
| Sg. Indef. | reinar |
| Sg. Def. | reinarinnar |
| Pl. Indef. | reina |
| Pl. Def. | reinanna |
Dative
| Sg. Indef. | rein |
| Sg. Def. | reininni |
| Pl. Indef. | reinum |
| Pl. Def. | reinunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rein |
| Sg. Def. | reinina |
| Pl. Indef. | reinar |
| Pl. Def. | reinarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rein
slagæð,
dráttarvél,
sjóntaug,
hrossanál,
þvottavél,
settaug,
vefmyndavél,
eldflaug,
sundlaug,
ódáinsveig,
fræðigrein,
regnhlíf,
útisundlaug,
viðarkveif,
rasskinn,
lungnaslagæð,
myndavél,
nauðung,
dráttartaug,
prentvél, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse rein, reina, from Proto-Germanic *rainō. Cognate with English rean, German Rain. See: English Nouns '
rean', German Nouns '
Rain'.
Verbs referencing "rein"
German Nouns
Rain, English Nouns
rean.
Translations