Noun: keðja
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | keðja |
| Sg. Def. | keðjan |
| Pl. Indef. | keðjur |
| Pl. Def. | keðjurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | keðju |
| Sg. Def. | keðjunnar |
| Pl. Indef. | keðja |
| Pl. Def. | keðjanna |
Dative
| Sg. Indef. | keðju |
| Sg. Def. | keðjunni |
| Pl. Indef. | keðjum |
| Pl. Def. | keðjunum |
Accusative
| Sg. Indef. | keðju |
| Sg. Def. | keðjuna |
| Pl. Indef. | keðjur |
| Pl. Def. | keðjurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like keðja
snupra,
snerra,
satíra,
smiðja,
slaufa,
harmónikka,
sjálfa,
skyssa,
munkahetta,
skissa,
skinka,
skinna,
skotta,
skonsa,
skessa,
skepna,
skeina,
skemma,
upprisa,
tvísykra, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Borrowed from Danish kæde, from Middle Low German kede, kedene, from Latin catēna. See: Danish Nouns '
kæde', Latin Nouns '
catēna'.
Translations