Noun: kóngur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kóngur |
| Sg. Def. | kóngurinn |
| Pl. Indef. | kóngar |
| Pl. Def. | kóngarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | kóngs |
| Sg. Def. | kóngsins |
| Pl. Indef. | kónga |
| Pl. Def. | kónganna |
Dative
| Sg. Indef. | kóngi |
| Sg. Def. | kónginum |
| Pl. Indef. | kóngum |
| Pl. Def. | kóngunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kóng |
| Sg. Def. | kónginn |
| Pl. Indef. | kónga |
| Pl. Def. | kóngana |
Sample Sentences
Nouns inflected like kóngur
búálfur,
tölvupóstur,
sæhestur,
beitukóngur,
gráðostur,
graðhestur,
æðarkóngur,
sandstormur,
silkiormur,
brunnur,
flóðhestur,
broddur,
músvákur,
gjóstur,
bandormur,
hvirfilvindur,
álandsvindur,
sokkaleistur,
þráðormur,
grunnur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Inherited from Old Norse kongr, shortened form of konungr. See: Old Norse Nouns '
kongr', Old Norse Nouns '
kongr'.
Verbs referencing "kóngur"
English Nouns
king.
Translations