Noun: hrókur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hrókur |
| Sg. Def. | hrókurinn |
| Pl. Indef. | hrókar |
| Pl. Def. | hrókarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hróks |
| Sg. Def. | hróksins |
| Pl. Indef. | hróka |
| Pl. Def. | hrókanna |
Dative
| Sg. Indef. | hrók; hróki |
| Sg. Def. | hróknum |
| Pl. Indef. | hrókum |
| Pl. Def. | hrókunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hrók |
| Sg. Def. | hrókinn |
| Pl. Indef. | hróka |
| Pl. Def. | hrókana |
Sample Sentences
Nouns inflected like hrókur
snákur,
saumur,
eldhúshnífur,
steikarhnífur,
flaggdúkur,
kökuhnífur,
kóngshrókur,
dósahnífur,
gangráður,
vasaklútur,
vasahnífur,
eyrnalokkur,
strandsauðlaukur,
labbakútur,
rauðlaukur,
aðdáendahópur,
hrútspungur,
útsaumur,
vorlaukur,
dúkahnífur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hrókr (“rook, castle”), from Old French roc (“rock, castle”) of unknown origin. See: Old Norse Nouns '
hrókr'.
Translations