Noun: hrím
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hrím |
| Sg. Def. | hrímið |
Genitive
| Sg. Indef. | hríms |
| Sg. Def. | hrímsins |
Dative
| Sg. Indef. | hrími |
| Sg. Def. | hríminu |
Accusative
| Sg. Indef. | hrím |
| Sg. Def. | hrímið |
Sample Sentences
Nouns inflected like hrím
sement,
koldíoxíð,
samkyn,
smjatt,
koltvíoxíð,
sirkon,
sinnep,
skrafl,
skautaat,
gervigras,
grjótkast,
flatarmál,
yttrín,
sjónflug,
ylvatn,
öryggisráð,
einsteinín,
utanumhald,
samferðafólk,
veggjakrot, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hrím, from Proto-Germanic *hrīmą. Cognate with Danish rim, Swedish rim; also related to English rime, German Reim, Dutch rijm. See: Danish Nouns '
rim', Swedish Nouns '
rim', English Nouns '
rime', German Nouns '
Reim', Dutch Nouns '
rijm'.
Verbs referencing "hrím"
English Nouns
rime.
Translations