Noun: hnútur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hnútur |
| Sg. Def. | hnúturinn |
| Pl. Indef. | hnútar |
| Pl. Def. | hnútarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hnúts |
| Sg. Def. | hnútsins |
| Pl. Indef. | hnúta |
| Pl. Def. | hnútanna |
Dative
| Sg. Indef. | hnút |
| Sg. Def. | hnútnum |
| Pl. Indef. | hnútum |
| Pl. Def. | hnútunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hnút |
| Sg. Def. | hnútinn |
| Pl. Indef. | hnúta |
| Pl. Def. | hnútana |
Sample Sentences
Nouns inflected like hnútur
sokkur,
skápur,
selkópur,
peningaskápur,
klæðaskápur,
njálgur,
frystiskápur,
skólastrákur,
dvergur,
æðahnútur,
fataskápur,
kæliskápur,
sólarhringur,
múgur,
bútur,
kúkur,
kópur,
sópur,
öryggisskápur,
kaleikur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse knútr, from Proto-Germanic (compare *knuttan-, whence English knot). See: Old Norse Nouns '
knútr'.
Verbs referencing "hnútur"
English Nouns
knot.
Translations