Noun: hönk
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hönk |
| Sg. Def. | hönkin; hönkinn; hönkið |
| Pl. Indef. | hankir; henkur; hönkar; hönk |
| Pl. Def. | hankirnar; henkurnar; hönkarnir; hönkin |
Genitive
| Sg. Indef. | hankar; hönks |
| Sg. Def. | hankarinnar; hönksins |
| Pl. Indef. | hanka; hönka |
| Pl. Def. | hankanna; hönkanna |
Dative
| Sg. Indef. | hönk; hönki |
| Sg. Def. | hönkinni; hönkinum; hönknum; hönkinu |
| Pl. Indef. | hönkum |
| Pl. Def. | hönkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hönk |
| Sg. Def. | hönkina; hönkinn; hönkið |
| Pl. Indef. | hankir; henkur; hönka; hönk |
| Pl. Def. | hankirnar; henkurnar; hönkana; hönkin |
Sample Sentences
Nouns inflected like hönk
hönk,
Etymology
Inherited from Old Norse hǫnk (compare haki (“something bent”)), related to Proto-Germanic *hakô (“hook”). Compare English hank. See: English Nouns '
hank'.
Translations