Noun: grön
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | grön |
| Sg. Def. | grönin |
| Pl. Indef. | granir |
| Pl. Def. | granirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | granar |
| Sg. Def. | granarinnar |
| Pl. Indef. | grana |
| Pl. Def. | grananna |
Dative
| Sg. Indef. | grön |
| Sg. Def. | gröninni |
| Pl. Indef. | grönum |
| Pl. Def. | grönunum |
Accusative
| Sg. Indef. | grön |
| Sg. Def. | grönina |
| Pl. Indef. | granir |
| Pl. Def. | granirnar |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse grǫn, from Proto-Germanic *granō. See: Old Norse Nouns '
grǫn'.
Verbs referencing "grön"
Norwegian Nynorsk Nouns
gran.
Translations