Noun: gandur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | gandur |
| Sg. Def. | gandurinn |
| Pl. Indef. | gandar |
| Pl. Def. | gandarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | gands |
| Sg. Def. | gandsins |
| Pl. Indef. | ganda |
| Pl. Def. | gandanna |
Dative
| Sg. Indef. | gandi |
| Sg. Def. | gandinum |
| Pl. Indef. | göndum |
| Pl. Def. | göndunum |
Accusative
| Sg. Indef. | gand |
| Sg. Def. | gandinn |
| Pl. Indef. | ganda |
| Pl. Def. | gandana |
Sample Sentences
-
Á Sprengisandi (“On Sprengisandur”) by Grímur Thomsen
-
Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn,
-
rökkrið er að síða á Herðubreið,
-
álfadrottning er að beizla gandinn,
-
ekki er gott að verða á hennar leið;
-
vænsta klárinn vildi eg gefa til
-
að vera kominn ofan í Kiðagil.
-
Ride, ride, ride hard across the sands,
-
darkness settles over Herðubreið.
-
The Queen of the elves bridles her steed -
-
be careful not to cross her path.
-
My best horse I'd sacrifice
-
to be safely back in Kiðagil.
Etymology
Inherited from Old Norse gandr (“magic staff, sorcery; wolf”), from Proto-Norse *ᚷᚨᚾᛞᚨᛉ (*gandaʀ) (attested in ᚢᚾᚷᚨᚾᛞᛁᛉ (ungandiʀ, “unsorcered; not bewitched”)), from Proto-Germanic *gandaz, perhaps from Proto-Indo-European *gʷʰen- (“to beat; slay”). See: Old Norse Nouns '
gandr', Old Norse Nouns '
gandr'.
Translations