Noun: erta
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | erta |
| Sg. Def. | ertan |
| Pl. Indef. | ertur |
| Pl. Def. | erturnar |
Genitive
| Sg. Indef. | ertu |
| Sg. Def. | ertunnar |
| Pl. Indef. | erta; ertna |
| Pl. Def. | ertanna; ertnanna |
Dative
| Sg. Indef. | ertu |
| Sg. Def. | ertunni |
| Pl. Indef. | ertum |
| Pl. Def. | ertunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ertu |
| Sg. Def. | ertuna |
| Pl. Indef. | ertur |
| Pl. Def. | erturnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like erta
snudda,
snurða,
snoppa,
sminka,
smella,
slydda,
skúffa,
skurfa,
skræfa,
skrofa,
skvísa,
skjóða,
skodda,
kolakompa,
hríðskotabyssa,
þokumóða,
botnlangatota,
ábreiða,
snæugla,
náttúruperla, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse ertr, from Proto-Germanic *arwīts. Cognate with Faroese ertur, Swedish ärt, Danish ært, Old High German arawīz (> German Erbse, Luxembourgish Ierbes). See: Old Norse Nouns '
ertr', Faroese Nouns '
ertur', Swedish Nouns '
ärt', Danish Nouns '
ært', German Nouns '
Erbse'.
Translations