Noun: brún
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | brún |
| Sg. Def. | brúnin |
| Pl. Indef. | brúnir; brýn |
| Pl. Def. | brúnirnar; brýnnar |
Genitive
| Sg. Indef. | brúnar |
| Sg. Def. | brúnarinnar |
| Pl. Indef. | brúna |
| Pl. Def. | brúnanna |
Dative
| Sg. Indef. | brún |
| Sg. Def. | brúninni |
| Pl. Indef. | brúnum |
| Pl. Def. | brúnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | brún |
| Sg. Def. | brúnina |
| Pl. Indef. | brúnir; brýn |
| Pl. Def. | brúnirnar; brýnnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like brún
brún,
Etymology
Inherited from Old Norse brún (plural brýnn, later also brúnir), perhaps from Proto-Germanic *brūwō, *brūwǭ (plural *brūniz < *brūwōniz). See: Old Norse Nouns '
brún', Old Norse Nouns '
brún'.
Verbs referencing "brún"
English Nouns
brow.
Translations